Organizacje charytatywne i muzyków rockowych są gotowe coraz bardziej naciskać na przywódców rozwiniętych krajów, wymagając od nich szybkiego podjęcie kroków w celu rozwiązania problemów Afryki, ale nie wszyscy wierzą, że rozwiązanie znajduje się w pomocy humanitarnej. Jednym z tych, którzy mają podejście i w nie nie wierzy jest – Richard Douden, dyrektor Royal Society Afryki, pracy w Wielkiej Brytanii. Pomoc, niektórzy eksperci uważają, że prowadzi to do uzależnienia gdy tsunami czy kolejna wojna spowodowała falę uchodźców, ofiary mogą korzystać z pomocy, zarobią wszystko aby dostać się na kontynent. Niesienie pomocy humanitarnej zawsze będzie konieczne w tych dziedzinach, w których zdarzają się katastrofy. Jednak dowody, że taka pomoc może przekształcić cały kraj i wyciągnąć z biedy miliony, nie są zbyt przekonujący. W rzeczywistości, może tylko przyspieszyć proces, który jest już w toku.
Gdy widzimy sceny trudności doświadczanych przez życie Afrykanów, uważamy, że może wszystko się zmienia na lepsze, przesyłając im coraz więcej pieniędzy, ale jeśli takiej pracy pomocy, Afryka będzie już świetnie przygotowana. Jednak pomimo prawie bilion dolarów, które otrzymała od kontynentu niepodległości 1960 r., wiele krajów Afryki jets obecnie w gorszej kondycji niż były wtedy. Wydaane w większości z tych funduszy pieniądze pozbawione były „zewnętrznej kontroli”, które nie były konsultowane z krajami z Afryki i niewiele zrozumienia ich potrzeb.
Dzisiaj kontynent to opuszczony cmentarz z projektów: studnie, gdzie nie ma wody, rośliny bez sprzęt do nich dróg, drogi, że nikt nie służy …
Ale premier Tony Blair i minister finansów Gordon Brown zaproponowali podwojenie pomocy niesionej dla Afryki, obiecujące nowy Plan Marshalla, jak ten, w którym Europe Ameryka wyciągnął z ruin po II wojnie światowej. Porównanie jest złe. W 1945 r. w Europie było na świecie – i zdyscyplinowana armia, i wykwalifikowani pracownicy gotowi do rozpoczęcia starań o odbudowe.